Kwieciak jabłkowiec (łac. Anthonomus pomorum L.)

Chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych. Dorosłe osobniki tego gatunku osiągają długość 4-6mm. Ich ciało jest smukłe, ciemnobrązowej barwy, a głowa zakończona charakterystycznym dla całej rodziny ryjkiem. Na pokrywach skrzydeł widoczne są dwie linie, układające się w kształcie litery V. Jaja u tego gatunku chrząszcza są owalnego kształtu, jasnokremowe do białych. Beznogie larwy są sierpowato wygięte o bladożółtym zabarwieniu z wyraźną ciemną puszką głowową. Poczwarki są wolne, w zasadzie widać wszystkie części formującego się dorosłego osobnika.

Zimują osobniki dorosłe na drzewach w załamaniach kory. Kryjówki opuszczają wiosną, gdy temp. przekroczy +8°C. Przy temp. +12°C można obserwować obloty koron drzew jabłoni i rozpoczęcie żeru chrząszczy na pąkach zarówno liściowych jak i kwiatowych. Samica składa po jednym jaju do otworu wygryzionego u podstawy rozwijających się pąków kwiatowych. Płodność jej wynosi ok. 140 jaj. Po wylęgu (1-2 tygodnie od złożenia jaja) larwy żerują w nabrzmiewających pąkach przez około 3 tygodnie. Następnie przechodzą one w stadium poczwarki i po 7-10 dniach pojawiają się osobniki dorosłe. Zamierające pąki opuszczają by rozpocząć żer na spodniej stronie blaszek liściowych, po czym szukają schronień gdzie schodzą na diapauzę letnią. Chrząszcze uaktywniają się w sierpniu gdzie ponownie żerują a następnie szukają załamań kory będących ich nowymi kryjówkami zimowymi. W ciągu jednego sezonu wegetacyjnego rozwija się jedno pokolenie szkodnika.

Dorosłe chrząszcze kwieciaka jabłkowca żeruje na jabłoniach i gruszach. Wczesną wiosną widoczne są brązowe nacięcia na działkach kielicha, gdzie samica złożyła jajo. Larwy kwieciaka wyjadają wnętrze pąków kwiatowych. Szkodliwość 1 larwy jest ograniczona do 1 pąka kwiatowego. Charakterystycznym objawem żerowania larwy wewnątrz pąka jest występowanie brązowej kapsuły utworzonej z zeschniętych płatków kwiatowych. Latem, po przepoczwarczeniu młode chrząszcze żerują na spodniej stronie liści zeskrobując skórkę i część miękiszu gąbczastego. Straty spowodowane występowaniem kwieciaka zależą od intensywności kwitnienia drzew. W lata z obfitym kwitnieniem chrząszcze mogą w zasadzie przerzedzić zawiązki, natomiast w sezonach ze słabym kwitnieniem szkodnik może znacznie ograniczyć plon. Najwyższe szkody wyrządza w lata z chłodną wiosną, gdyż wydłuża się okres kwitnienia a więc i czas w którym samice mogą składać jaja do pąków kwiatowych.

Z dostępnych metod zwalczania nie chemicznego stosuje się odławianie osobników dorosłych poprzez zakładanie wiosną na pnie drzew opasek chwytnych (np. z tektury falistej). Następnie pułapki takie wraz ze zbierającymi się w nich chrząszczami niszczy się. Do walki chemicznej przystępuje się w chwili przekroczenia progu ekonomicznej szkodliwości. Wyznaczamy go poprzez strząsanie chrząszczy na płachtę entomologiczną. Lustrację prowadzimy na 35 losowo wybranych drzew opukując po 1 gałęzi. W tym  wypadku próg zagrożenia wynosi 5-10 chrząszczy. Konieczność wykonania zabiegu zwalczającego można ocenić również na podstawie oceny uszkodzeń tzn. na 40 losowo wybranych drzewach w okresie nabrzmiewania i pękania pąków należy przejrzeć po 10 pąków. Próg zagrożenia wynosi wówczas 60 uszkodzonych pąków na 400 sprawdzonych.

Do zwalczania zalecane są wczesną wiosną pyretroidy, które ograniczają populację kwieciaka a także innych szkodników, nie powodując szkody w populacji organizmów pożytecznych. Preparaty należy dobierać wg aktualnego programu ochrony roślin z zachowaniem zapisów etykiety producenta.

  • Jabłoń
  • Grusza
  • Wiśnia/Czereśnia
  • Śliwa
  • Brzoskwinia

Zgorzel kory jabłoni

Jest drugą po raku drzew owocowych chorobą kory, bardzo powszechnie występującą w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. W warunkach klimatu umiarkowanego Polski główne zagrożenie stanowi w szkółkach i nowych nasadzeniach jabłoni. Silna epidemia choroby doprowadza do masowego zamierania drzew jabłoni w pierwszym roku po posadzeniu. Występowanie choroby na

Przeczytaj całość »

Parch jabłoni

Spośród wszystkich chorób pochodzenia odgrzybowego parch jabłoni jest chorobą najpowszechniej spotykaną we wszystkich rejonach uprawy jabłoni na całym świecie. Występuje w klimacie umiarkowanym głównie w sadach, ale także i szkółkach drzew jabłoni. Szkodliwość jest zależna od stopnia porażenia. Choroba powoduje osłabienie wigoru porażonych roślin poprzez ograniczenie produkcji asymilatów, co przekłada

Przeczytaj całość »

Mączniak jabłoni

Choroba bardzo powszechna we wszystkich rejonach uprawy jabłoni, ale może występować także na siewkach gruszy i pigwie. Na jabłoniach w zasadzie może wystąpić w każdej fazie fenologicznej. Najwyższa szkodliwość określona jest w przypadku owocujących drzew jabłoni wiąże się ze spadkiem plonu. Obserwowane jest także zahamowanie wzrostu młodych pędów co przekłada

Przeczytaj całość »

Gorzka zgnilizna jabłek

Choroba jest bardzo powszechną na całym świecie. Występuje głównie w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. W warunkach klimatu umiarkowanego Polski główne zagrożenie stanowi w uprawie jabłoni, zwłaszcza owoców. Choć choroba może także występować na owocach innych gatunków drzew zarówno ziarnkowych, jak i pestkowych m.in. na: pigwie, gruszy azjatyckiej i gruszy europejskiej. Szkodliwość choroby polega przede wszystkim na jej utajonym charakterze i ukazywaniem się objawów na owocach dopiero podczas dłuższego przechowywania. W niektórych gospodarstwach straty w plonach jabłek mogą wynosić 20-50%.

Przeczytaj całość »

Rdza gruszy

W ostatnich latach choroba coraz częściej występuje na gruszach i jałowcach w ogrodach przydomowych. W sadach towarowych obserwowana jest sporadycznie, zwłaszcza gdy w sąsiedztwie rosną jałowce będące żywicielami patogenu.

Przeczytaj całość »

Parch gruszy

Choroba powszechnie występująca w rejonach uprawy gatunków z rodz. Pyrus na całym świecie. W Polsce znana już od dawna w uprawie grusz. Nasilenie choroby jest zależne od kilku czynników, głównie warunków pogody w trakcie sezonu wegetacyjnego, obecności inokulum i podatności odmiany. Ze względu na mniejszą skalę upraw gruszy w Polsce,

Przeczytaj całość »

Zamieranie gruszy

Choroba odnotowana w sadach gruszowych na terenie Europy i USA. W Polsce po raz pierwszy opisana w 1996 roku. Choroba może mieć dwie postaci: gwałtowne zamieranie lub powolne zamieranie. Występuje na roślinach z rodzaju Pyrus, a także na pigwie. Szkodliwość jest zależna od wielu czynników, z których najważniejsze to podkładka

Przeczytaj całość »

Gorzka zgnilizna wiśni

Choroba ma zasięg ogólnoświatowy, występuje we wszystkich strefach klimatycznych. Najwyższa jej szkodliwość dotyczy strat w plonie wiśni. Masowe nasilenie ujawnia się w warunkach ciepłej i wilgotnej pogody.

Przeczytaj całość »

Torbiel śliwek

Choroba występuje w uprawie śliw na całym świecie. W Polsce głównie w rejonach podgórskich i nadmorskich. Szkodliwość związana jest z całkowitym zniszczeniem owoców. Rozwój choroby stymuluje duża ilość opadów.

Przeczytaj całość »

Kędzierzawość liści brzoskwini

Choroba bardzo powszechna, występuje corocznie w uprawie brzoskwini i nektaryny. Szkodliwość jej ogranicza się do zniekształcenia liści, a w konsekwencji osłabienia roślin. Zmiany te przekładają się na obniżenie jakości plonu owoców brzoskwini oraz może mieć wpływ na gorsze przezimowanie porażonych drzew.

Przeczytaj całość »