Owocówka śliwkóweczka (Laspeyresia funebrana Tr.)

Od lat 60-tych występuje powszechnie w sadach śliwowych. Jest to niewielki motyl o długości ciała 7 mm i rozpiętości skrzydeł 10-14 mm u samic oraz odpowiednio 6mm i 8-10 mm u samców. Skrzydła pierwszej pary są szarobrązowe, marmurkowate na ich końcu znajdują się jasnoszare, plamy obok których zauważyć można cztery przecinkowate czarne plamki. Jajo początkowo jest płaskie i przezroczyste, później ma kształt wypukłej tarczki. Gąsienica po wylęgu jest biała z czarną głową, w miarę wzrostu przybiera intensywnie różową barwę.

Formą zimującą są gąsienice okryte szarobiaławym kokonem w szczelinach kory lub na powierzchni ziemi. Wiosną gdy temp. przekroczy 16°C (od poł. kwietnia do poł. maja) następuje przepoczwarczenie. Motyle wylatują począwszy od końca maja aż połowy lipca. Jaja w ilości 35-60 sztuk (w zależności od pokolenia) składane są kilka dni po wylocie w temp. >12°C na zawiązki rzadziej na liście. Intensywne składanie jaj przypada w godzinach wieczornych między 18 a 22 w miesiącu lipcu. Drugie pokolenie składa jaja w III dekadzie lipca i II pierwszych sierpnia. Motyle żyją średnio 2 tygodnie. Natomiast rozwój od jaja do gąsienicy trwa od 6-8 dni. Po wylęgu gąsienica pozostaje kilka minut na powierzchni zawiązka owocu po czym wgryza się do jego wnętrza zasklepiając za sobą otwór wejściowy. Żerowanie wewnątrz owocu trwa około 22 dni. Dorosła gąsienica wygryza otwór wyjściowy i opuszcza owoc, zapowijając się w szczelinach kory lub w glebie na głębokości ok. 2 cm. Szacuje się, że około 50% gąsienic I pokolenia i wszystkie z II pokolenia zimują.

Gąsienice tego gatunku wyrządzają szkody w uprawie nie tylko śliw ale także moreli i brzoskwini a niekiedy wiśni i czereśni. W wyniku żerowania – drążenia kanału, gąsienica przerywa wiązki naczyniowe, co powoduje przerwanie przepływu asymilatów z szypułki do owocu. Owoce przestają rosnąć, szybko przebarwiają się na ciemnofioletowo i opadają. W starszych owocach gąsienice można obserwować tuż przy pestce. Owoce zanieczyszczone odchodami tracą wartość handlową.

Do określenia terminu lotu i zwalczania motyli owocówki śliwkóweczki wykorzystuje się pułapki feromonowe. Od początku czerwca do końca sierpnia należy prowadzić obserwacje (co 2 tygodnie). Na losowo wybranych drzewach przejrzeć po 20 zawiązków. Próg zagrożenia to 1-2 jaja lub świeże wgryzy. Najwłaściwszym terminem wykonania zabiegu chemicznego jest stadium czarnej główni. Dobór środków wg. aktualnego programu ochrony roślin, z uwzględnieniem okresów karencji i prewencji !

  • Jabłoń
  • Grusza
  • Wiśnia/Czereśnia
  • Śliwa
  • Brzoskwinia

Zgorzel kory jabłoni

Jest drugą po raku drzew owocowych chorobą kory, bardzo powszechnie występującą w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. W warunkach klimatu umiarkowanego Polski główne zagrożenie stanowi w szkółkach i nowych nasadzeniach jabłoni. Silna epidemia choroby doprowadza do masowego zamierania drzew jabłoni w pierwszym roku po posadzeniu. Występowanie choroby na

Przeczytaj całość »

Parch jabłoni

Spośród wszystkich chorób pochodzenia odgrzybowego parch jabłoni jest chorobą najpowszechniej spotykaną we wszystkich rejonach uprawy jabłoni na całym świecie. Występuje w klimacie umiarkowanym głównie w sadach, ale także i szkółkach drzew jabłoni. Szkodliwość jest zależna od stopnia porażenia. Choroba powoduje osłabienie wigoru porażonych roślin poprzez ograniczenie produkcji asymilatów, co przekłada

Przeczytaj całość »

Mączniak jabłoni

Choroba bardzo powszechna we wszystkich rejonach uprawy jabłoni, ale może występować także na siewkach gruszy i pigwie. Na jabłoniach w zasadzie może wystąpić w każdej fazie fenologicznej. Najwyższa szkodliwość określona jest w przypadku owocujących drzew jabłoni wiąże się ze spadkiem plonu. Obserwowane jest także zahamowanie wzrostu młodych pędów co przekłada

Przeczytaj całość »

Gorzka zgnilizna jabłek

Choroba jest bardzo powszechną na całym świecie. Występuje głównie w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. W warunkach klimatu umiarkowanego Polski główne zagrożenie stanowi w uprawie jabłoni, zwłaszcza owoców. Choć choroba może także występować na owocach innych gatunków drzew zarówno ziarnkowych, jak i pestkowych m.in. na: pigwie, gruszy azjatyckiej i gruszy europejskiej. Szkodliwość choroby polega przede wszystkim na jej utajonym charakterze i ukazywaniem się objawów na owocach dopiero podczas dłuższego przechowywania. W niektórych gospodarstwach straty w plonach jabłek mogą wynosić 20-50%.

Przeczytaj całość »

Rdza gruszy

W ostatnich latach choroba coraz częściej występuje na gruszach i jałowcach w ogrodach przydomowych. W sadach towarowych obserwowana jest sporadycznie, zwłaszcza gdy w sąsiedztwie rosną jałowce będące żywicielami patogenu.

Przeczytaj całość »

Parch gruszy

Choroba powszechnie występująca w rejonach uprawy gatunków z rodz. Pyrus na całym świecie. W Polsce znana już od dawna w uprawie grusz. Nasilenie choroby jest zależne od kilku czynników, głównie warunków pogody w trakcie sezonu wegetacyjnego, obecności inokulum i podatności odmiany. Ze względu na mniejszą skalę upraw gruszy w Polsce,

Przeczytaj całość »

Zamieranie gruszy

Choroba odnotowana w sadach gruszowych na terenie Europy i USA. W Polsce po raz pierwszy opisana w 1996 roku. Choroba może mieć dwie postaci: gwałtowne zamieranie lub powolne zamieranie. Występuje na roślinach z rodzaju Pyrus, a także na pigwie. Szkodliwość jest zależna od wielu czynników, z których najważniejsze to podkładka

Przeczytaj całość »

Gorzka zgnilizna wiśni

Choroba ma zasięg ogólnoświatowy, występuje we wszystkich strefach klimatycznych. Najwyższa jej szkodliwość dotyczy strat w plonie wiśni. Masowe nasilenie ujawnia się w warunkach ciepłej i wilgotnej pogody.

Przeczytaj całość »

Torbiel śliwek

Choroba występuje w uprawie śliw na całym świecie. W Polsce głównie w rejonach podgórskich i nadmorskich. Szkodliwość związana jest z całkowitym zniszczeniem owoców. Rozwój choroby stymuluje duża ilość opadów.

Przeczytaj całość »

Kędzierzawość liści brzoskwini

Choroba bardzo powszechna, występuje corocznie w uprawie brzoskwini i nektaryny. Szkodliwość jej ogranicza się do zniekształcenia liści, a w konsekwencji osłabienia roślin. Zmiany te przekładają się na obniżenie jakości plonu owoców brzoskwini oraz może mieć wpływ na gorsze przezimowanie porażonych drzew.

Przeczytaj całość »