Miodówka gruszowa – czerwona (Psylla pirisuga Fӧrst.)

Owad występuje bardzo powszechnie na terenie Polski, zwłaszcza w rejonach uprawy gruszy. Został zaliczony do pluskwiaków równoskrzydłych. Dorosłe w okresie lata są pomarańczowe, a samice poprzezimowaniu ciemno-brązowo-czerwone. Całkowita długość ciała u dorosłych wynosi 4,5 mm. Cechą charakterystyczną dal gatunku są czerwone oczy a powtarzalną u wszystkich miodówek są dachówkowato składane, duże, przeźroczyste skrzydła. Jaja są owalnego kształtu, z dwoma wyrostkami. Dłuższy służy do przymocowania jaja w miejscu nakłucia tkanki przez samice. Po wylęgu larwy są początkowo płaskie, żółte z czerwonymi oczami, o długości około 0,4mm. Dorastające larwy stają się wypukłe, zmieniają barwę na jasno a później ciemnobrązową, osiągają 2,2 mm.

Formą zimującą są osobniki dorosłe szukające kryjówek w korze roślin iglastych. Po przezimowaniu dorosłe miodówki wracają zasiedlając grusze wiosną, na początku kwietnia. Jaja składają na najmłodszych liściach, układając je w szeregu wzdłuż głównego nerwu liścia. Jedna samica może w swoim życiu złożyć około 2000 jaj. Ze złożonych jak po około 2 tygodniach wylęgają się larwy, żerujące na młodych pędach oraz korze. Charakterystyczną cechą miodówek jest wydzielanie bardzo obficie rosy miodowej. W trakcje rozwoju 5 razy linieją, a w ostatnim stadium larwalnym przechodzą na liście i przekształcają się w owady dorosłe. Całkowity rozwój od jaja do imago trwa około 6 tygodni. Osobniki dorosłe pojawiają się w II połowie czerwca po czym przelatują do miejsc zimowania na rośliny iglaste. W ciągu roku występuje jedno pokolenie.

Wiosną dorosłe miodówki wysysają sok z najmłodszych części roślin gruszy, co skutkuje zahamowaniem wzrostu i pofałdowaniem blaszek liściowych, wyginaniem pędów na kształt pastorału, zasychaniem całych gałęzi a nawet drzew. W wyniku masowego żerowania drzewa wyglądają jak spalone. Dzieje się tak na skutek porastania obklejonych rosą miodową drzew przez grzyby sadzakowe. Z zasiedlonych zawiązków rozwijają się zniekształcone, zdeformowane i skorkowaciałe owoce nienadające się do sprzedaży. Należy pamiętać, że miodówki są wektorami mykoplazmy zamierania gruszy.

Liczebność szkodnika jest bardzo dobrze regulowana przez dzibałka gajowego, pod warunkiem dość licznej jego populacji. Zwalczanie chemiczne należy wykonać po przekroczeniu progu szkodliwości. Próg ten wynosi 15 osobników dorosłych strząśniętych z 35 gałęzi, z losowo wybranych drzew. Bardzo dobre efekty w ograniczaniu szkodnika obserwuje się po zastosowaniu preparatów olejowych. Zwalczanie chemiczne oprzeć o środki aktualnie zarejestrowane w katalogu ochrony roślin. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek środka należy szczegółowo zapoznać się z etykietą preparatu. Przestrzegać okresów karencji i prewencji.

  • Jabłoń
  • Grusza
  • Wiśnia/Czereśnia
  • Śliwa
  • Brzoskwinia

Zgorzel kory jabłoni

Jest drugą po raku drzew owocowych chorobą kory, bardzo powszechnie występującą w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. W warunkach klimatu umiarkowanego Polski główne zagrożenie stanowi w szkółkach i nowych nasadzeniach jabłoni. Silna epidemia choroby doprowadza do masowego zamierania drzew jabłoni w pierwszym roku po posadzeniu. Występowanie choroby na

Przeczytaj całość »

Parch jabłoni

Spośród wszystkich chorób pochodzenia odgrzybowego parch jabłoni jest chorobą najpowszechniej spotykaną we wszystkich rejonach uprawy jabłoni na całym świecie. Występuje w klimacie umiarkowanym głównie w sadach, ale także i szkółkach drzew jabłoni. Szkodliwość jest zależna od stopnia porażenia. Choroba powoduje osłabienie wigoru porażonych roślin poprzez ograniczenie produkcji asymilatów, co przekłada

Przeczytaj całość »

Mączniak jabłoni

Choroba bardzo powszechna we wszystkich rejonach uprawy jabłoni, ale może występować także na siewkach gruszy i pigwie. Na jabłoniach w zasadzie może wystąpić w każdej fazie fenologicznej. Najwyższa szkodliwość określona jest w przypadku owocujących drzew jabłoni wiąże się ze spadkiem plonu. Obserwowane jest także zahamowanie wzrostu młodych pędów co przekłada

Przeczytaj całość »

Gorzka zgnilizna jabłek

Choroba jest bardzo powszechną na całym świecie. Występuje głównie w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. W warunkach klimatu umiarkowanego Polski główne zagrożenie stanowi w uprawie jabłoni, zwłaszcza owoców. Choć choroba może także występować na owocach innych gatunków drzew zarówno ziarnkowych, jak i pestkowych m.in. na: pigwie, gruszy azjatyckiej i gruszy europejskiej. Szkodliwość choroby polega przede wszystkim na jej utajonym charakterze i ukazywaniem się objawów na owocach dopiero podczas dłuższego przechowywania. W niektórych gospodarstwach straty w plonach jabłek mogą wynosić 20-50%.

Przeczytaj całość »

Rdza gruszy

W ostatnich latach choroba coraz częściej występuje na gruszach i jałowcach w ogrodach przydomowych. W sadach towarowych obserwowana jest sporadycznie, zwłaszcza gdy w sąsiedztwie rosną jałowce będące żywicielami patogenu.

Przeczytaj całość »

Parch gruszy

Choroba powszechnie występująca w rejonach uprawy gatunków z rodz. Pyrus na całym świecie. W Polsce znana już od dawna w uprawie grusz. Nasilenie choroby jest zależne od kilku czynników, głównie warunków pogody w trakcie sezonu wegetacyjnego, obecności inokulum i podatności odmiany. Ze względu na mniejszą skalę upraw gruszy w Polsce,

Przeczytaj całość »

Zamieranie gruszy

Choroba odnotowana w sadach gruszowych na terenie Europy i USA. W Polsce po raz pierwszy opisana w 1996 roku. Choroba może mieć dwie postaci: gwałtowne zamieranie lub powolne zamieranie. Występuje na roślinach z rodzaju Pyrus, a także na pigwie. Szkodliwość jest zależna od wielu czynników, z których najważniejsze to podkładka

Przeczytaj całość »

Gorzka zgnilizna wiśni

Choroba ma zasięg ogólnoświatowy, występuje we wszystkich strefach klimatycznych. Najwyższa jej szkodliwość dotyczy strat w plonie wiśni. Masowe nasilenie ujawnia się w warunkach ciepłej i wilgotnej pogody.

Przeczytaj całość »

Torbiel śliwek

Choroba występuje w uprawie śliw na całym świecie. W Polsce głównie w rejonach podgórskich i nadmorskich. Szkodliwość związana jest z całkowitym zniszczeniem owoców. Rozwój choroby stymuluje duża ilość opadów.

Przeczytaj całość »

Kędzierzawość liści brzoskwini

Choroba bardzo powszechna, występuje corocznie w uprawie brzoskwini i nektaryny. Szkodliwość jej ogranicza się do zniekształcenia liści, a w konsekwencji osłabienia roślin. Zmiany te przekładają się na obniżenie jakości plonu owoców brzoskwini oraz może mieć wpływ na gorsze przezimowanie porażonych drzew.

Przeczytaj całość »